Schermtijd en waarom wij het gebruik van beeldschermen niet aan banden leggen.
Laatst zag ik een kort filmpje van Naomi Fisher, een vooraanstaande klinisch psychologe uit de UK, waarin ze beeldschermtijd vergeleek met papiertijd 1. Dat zette me aan het denken, want haar argumenten waren opvallend steekhoudend. Ze zei:“Stel je eens voor dat we papier zouden behandelen zoals we schermen behandelen. Dan zouden we zeggen: ‘oh, je hebt een uur gelezen en dertig minuten getekend – daarmee is je papiertijd voor vandaag op!’ ”
Alsof we zouden zeggen: “Vandaag niet meer lezen, origami doen, vliegtuigjes bouwen of tekeningen maken.” Fisher legde hiermee een belangrijk verband: papier wordt gebruikt voor talloze activiteiten — lezen, creëren, leren — precies zoals beeldschermen. Lees verder
Magister en waarom wij het niet gebruiken
De laatste jaren komen ze regelmatig in het nieuws: leerlingenadministratiesystemen zoals Magister en Somtoday. Jongeren ervaren “Magister-stress”; scholen merken dat leerlingen minder verantwoordelijkheid nemen; of besluiten zelfs te stoppen met beoordelingen via het systeem.
Op Sudbury School Amersfoort doen we het anders. Wij geloven dat leren gebaseerd is op vertrouwen, autonomie en verantwoordelijkheid – en niet op controle. Lees verder
Van onkruid tot koningin
Op Sudbury School Amersfoort krioelt het van de ideeën. Het is een school waar de student écht centraal staat, waar studenten en staf gelijkwaardig zijn, en waar iedereen elke dag zelf bepaalt wat hij of zij doet.
Een belangrijk onderdeel van de school zijn de gezelschappen: groepen waarin studenten en stafleden samen activiteiten ondernemen, gevoed door gedeelde interesses.
Zo is er een lunchcafégezelschap dat gezamenlijke kook- en eetmomenten organiseert, een muziekgezelschap dat de muziekkamer beheert, een D&D-gezelschap dat tabletop roleplaying games speelt, en een feestgezelschap dat — de naam zegt het al — feesten organiseert. Lees verder
En hoe was jouw dag? Van D&D tot Lunchcafé.
Mijn dochter en ik rijden naar huis als mijn broer me belt. Hij vraagt naar mijn dag. Ik vertel enthousiast over wat ik vandaag op school gezien heb, maar vooral over de goede sfeer en hoe mensen respectvol omgaan met elkaar. Wat mij elke keer weer raakt is hoe steunend het is een gemeenschap van verschillende leeftijden te hebben die er samen een mooie plek van maakt. Bij ons op school wordt iedereen verantwoordelijk gehouden voor de atmosfeer van vrijheid, respect, eerlijkheid, vertrouwen en orde. Iedereen wordt als volwaardig mens gezien en dus ook als capabel om bij te dragen aan je omgeving.
“Mooi” zegt mijn broer. Ja, dat is het zeker! Lees verder
Voorbereid op de toekomst door plezier te houden in leren
Onlangs luisterde ik naar de podcast “de eeuw van mijn dochters”, waarin Art Rooijakkers op zoek gaat naar antwoorden hoe de wereld eruit zal zien als zijn dochters groot zijn. In de aflevering “Moeten mijn dochters straks nog werken” zegt Sandra Flippen, hoofdeconoom bij de ABN/AMRO vanaf minuut 17:14 dat “werk meer is dan alleen brood op de plank”. Volgens haar is werk iets waarin je jezelf tot ontplooiing brengt. Daarbij is belangrijk “welke mogelijkheden je hebt als individu en hoe je deze te gelde kunt maken”. Zij benadrukt dat er een groeiende ongelijkheid gaat ontstaan in de race tussen technologie en scholing. Lees verder
Hoe heb je dat geleerd? "Ik kon het gewoon ineens!"
Je hoeft niet: stil te zitten, een spreekbeurt te geven, van lezen te houden, hand in hand te lopen, of in je onderbroek te gymmen omdat dat efficiënter is qua tijd. En ook niet je eten binnen een kwartier op te eten, speeltijd te missen als je langzamer eet, oververmoeid naar school. Hier mag je iedere dag zijn wie je bent, en doen wat past bij je behoeften.
Je mag: eten als je voelt dat je honger hebt, drinken als je dorst hebt, net wat langer slapen als je moe bent en de school binnenlopen tot 10:30 uur, uren opgaan in je interesses zonder vaak onderbroken te worden. Lees verder
"Als ik mag beslissen voel ik me belangrijk en dat voelt gewoon heel goed” - Nina van (5 jaar)
Het Feestelijke feestgezelschap vergadert. De naam Feestelijk feestgezelschap is bedacht door een toen nog 5jarige student. Er is gestemd over de verschillende namen en deze kwam erdoor. Ik vind hem wel vrolijk en mijn aanname dat dit gezelschap niet serieus genomen zou worden, klopt niet. Het is een van de actiefste gezelschappen. Met lootjes trekken voor Sinterklaas doet driekwart van de school mee…Lees verder
'En toen was jij een zeemeermin...'
We zijn weer van start. Op school heerst een ontspannen en warme sfeer waarin leren gebeurt. Er is spel en er worden activiteiten georganiseerd. Spontaan zit ik in een spelletje stop-dans op het favoriete liedje van een student en samen zingen we “I am ready love myself!”.
En dan het eindeloze fantasiespel. “Zullen we doen dat deze rode stok een thermometer was en dat dit broertje dan hoge koorts had?”…. Lees verder
Op weg naar volwassenheid, het verhaal van een alumnus
Op maandag 14 mei 2018 was het zover, Job presenteerde zijn thesis voor een panel van experts. De thesis heeft tot doel om een persoonlijk verhaal te maken met als onderwerp “hoe iemand zich heeft voorbereid om als effectieve volwassene in de maatschappij te kunnen functioneren”. Een proces dat een mooie afsluiting op een Sudburyschool inhoudt. De beschrijving van een proces van persoonlijke transformatie naar volwassenheid.
We kennen vele verhalen van oud-studenten die op eenzelfde manier, vanuit hun eigen drijfveer, bereikt hebben wat voor henzelf het meest dierbaar is. Er zijn vele wegen die naar Rome leiden zeggen ze. Op een Sudburyschool bepaal je zelf hoe jouw Rome eruit ziet, kun je je eigen pad volgen en leer je te vertrouwen op je eigen kompas. Lees verder